ต้นไม้แปลก ต้นไม้สีรุ้ง!!!

Rainbow Eucalyptus ต้นยูคาลิปตัสสีรุ้ง ( Deglupta ยูคาลิปตัส ) หรือ Mindanao กาว สปีชีส์เฉพาะของทรียูคาลิปตัสที่พบในในซีกโลกเหนือเหมือนกับที่ไม่พิเศษ เพียงพอ, ขึ้น 70 m ของความสูงของต้นไม้เรืองแสงสีของสายรุ้งยัง: เปลือกของสามารถถือว่าเป็นสีเหลือง, acinzelado, สีส้ม และสีเขียวกับสีม่วง!!!เมื่อเห็นต้นไม้ต้นนี้หลายคนคงสงสัยว่า ใครหนอช่างมือบอน เอาสีมาป้ายตามต้นไม้ซะเละไปหมด แต่ถ้าบอกว่าต้นไม้นี้ไม่ได้ถูกสีป้าย แต่มันเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ

รายละเอียด เกี่ยวกับ ต้นไำม้สีรุ้ง

*ต้นยูคาลิปตัสสีรุ้ง สามารถพบได้ที่ นิวกินี(New Guinea) , นิวบริเทน(New Britain) , ฟิลิปปินส์(Philippines)

*ต้นยูคาลิปตัสสีรุ้ง เป็น ต้นยูคาลิปตัสสายพันธุ์หนึ่ง ที่สามารถขึ้นได้ในเขตซีกโลกเหนือ ( Northern Hemisphere )

*ต้นยูคาลิปตัสสีรุ้ง ก็ เหมือนๆต้นยูคาลิปตัสทั่วไปที่สามารถนำมาผลิตกระดาษ ได้

*ต้นยูคาลิปตัสสีรุ้ง เป็นต้นไม้่ขนาดใหญ่สามารถสูงได้ถึง 70 เมตร

*ต้นยูคาลิปตัสสีรุ้ง เมื่อเริ่มแรกลำต้นก็จะมีสีเขียว

สาเหตุที่ต้นยูคาลิปตัสสีรุ้ง มีลำต้นหลากหลายสี นั้นเนื่องจาก ต้นยูคาลิปตัสมีเปลือกหลายชั้น โดยชั้นนอกสุดมีสีเขียว ชั้นต่อๆไปเป็นสีน้ำเงิน , สีส้ม , สีม่วง , สีม่วงเข้มแกมน้ำตาล เมื่อเปลือกลอกออกจะเผยเปลือกสีสันต่างๆ ขึ้นมา

นกสวยงาม :'3

Eastern Rosella

Eastern Rosella (Platycercus eximius) เป็นนกที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในทางตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปออสเตรเลียและแทนซาเนีย มันเป็นนกฉลาดที่สามารถฝึกให้จำเพลงได้หลายเพลงและฝึกให้พูดได้ ถึงแม้ว่า Eastern Rosella สามารถเอามาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงได้ แต่ปรกติแล้วพวกมันชอบที่จะอยู่ห่างๆคนมากกว่าและไม่ชอบให้ถูกจับแม้แต่จะเป็นตัวที่ถูกเลียงมาตั้งแต่เด็กก็ตาม เพราะฉะนั้น ถ้าคุณได้เจอเจ้านกสุดสวยงามนี่ในธรรมชาติแล้วก็อยู่ห่างๆเข้าไว้ล่ะ เพราะคุณอาจจะโดนจะงอยปากร้ายๆนั้นจิกได้
 
ไฮยาซินธ์ มาคอว์

ความสวยงามของไฮยาซินธ์ มาคอว์ (Anodorhynchus hyacinthinus) เจ้านกที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีปแอฟริกากลางและตะวันออกนี้คือสปีชีส์ของนกแก้วบินได้ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก โดยมันมีความยาว ~100ซม., หนัก 1.2-1.7กก.และมีความปีกอแต่ละข้าง 38.8-42.5ซม.  และถึงแม้ว่าไฮยาซินธ์ มาคอว์จะไม่มีศัตรูตามธรรมชาติ พวกมันก็ยังเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ด้วยสาเหตุมาจากการโดนจับไปเลี้ยงและการสูญเสียที่อยู่

  ทูแค่นปากเป็นสัน (Keel-billed Toucan)

เจ้านกประจำชาติของประเทศเบลีซนี้สามารถพบได้จากทางใต้ของประเทศเม็กซิโกไปจนถึงเวเนซูเอล่าและโคลัมเบีย ทูแค่นปากเป็นสัน (Ramphastos sulfuratus) ยังมีชื่อเรียกอื่นๆว่าทูแค่นอกกำมะถัน (Sulfur-breasted Toucan) และ ทูแค่นปากสีรุ้ง (Rainbow-billed Toucan) พวกมันเป็นนกที่ชอบเข้าสังคมซึ่งทำให้ไม่ค่อยถูกพบอยู่ตัวเดียว แต่ถึงแม้ว่าฝูงทูแค่นปากเป็นสันจำนวน 6-30ตัวจะเดินทางร่วมกัน คุณก็อาจจะแทบไม่เคยเห็นฝูงในอากาศเพราะเจ้านกพวกนี้เป็นนักบินยอดแย่ซึ่งทำให้พวกมันชอบบเดินทางด้วยการกระโดดจากต้นไม้นึงไปอีกต้นมากกว่า

ไก่ฟ้าทองคำ (Golden Pheasant)    

ไก่ฟ้าทองคำหรือไก่ฟ้าจีน (Chrysolophus pictus) นี้อาศัยอยู่หลักๆในแถบภูเขาทางตะวันตกของประเทศจีน ตัวผู้นั้นมีขนสวยงามและหงอนสีทองโดดเด่นในขณะที่ตัวเมียนั้นมีขนสีน้ำตาลหม่นๆ ไก่ฟ้าทองคำนั้นก็เหมือนไก่ทั่วไปที่บินได้แย่และชอบอาศัยอยู่บนพื้นดินมากกว่า ไก่ฟ้าทองคำเป็นหนึ่งในไก่ฟ้าเลี้ยงที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด ซึ่งมันก็เป็นไก่ฟ้าที่ทนทานและง่ายต่อการเลี้ยงอีกด้วย

Painted Bunting

Painted Bunting (Passerina ciris) นั้นได้ชื่อว่าเป็นนกที่สวยที่สุดในอเมริกา มันเป็นนกในวงศ์นกคาร์ดาลที่สามารถพบได้มากที่สุดในประเทศสหรัฐอเมริกาตอนใต้ ตัวผู้นั้นมีสีสวยสดใสในขณะที่ตัวเมียมีสีเขียวขุ่นเพื่อช่วยในการพรางตัว Painted Bunting เคยเป็นนกเลี้ยงยอดนิยม แต่ในปัจจุบัน การจับหรือมีมันไว้ในครอบครองนั้นผิดกฏหมาย

ไพโอนัสปีกสีบรอนซ์ (Bronze-Winged Pionus)

ไพโอนัสปีกสีบรอนซ์ (Pionus chalcopterus) นั้นคือนกแก้วสีสวยที่พบได้ในป่าทางตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาใต้เท่านั้น เจ้านกเหล่านี้สามารถมีชีวิตยืนนานถึง 40ปีและมักจะเป็นตัวเลือกแรกของผู้ที่เริ่มเลี้ยงนกแก้วเพราะความช่างพูดและความง่ายต่อการฝึกของมัน ถ้าคุณอยากจะมีไพโอนัสปีกสีบรอนซ์ไว้เลี้ยงแล้วล่ะก็ คุณควรจะเตรียมกรงขนาดใหญ่ไว้ให้มันด้วยเพราะเจ้านกนี้น้ำหนักเพิ่มจนเกินขนาดง่ายมาก

นกกระเรียนหงอนเทา (Grey Crowned Crane)

นกกระเรียนหงอนเทา (Balearica regulorum) เป็นนกรูปร่างสูงใหญ่ที่มีความสูงประมาณ 106.7ซม. เจ้านกกระเรียนนี้เป็นนกประจำชาติของประเทศยูกันดา มันเป็นสัตว์ที่มีถิ่นกำเนิดในทุ่งหญ้าซาวันน่าแห้งๆทางตอนใต้ของทะเลทรายซาฮาร่าแห่งทวีปแอฟริกา นกกระเรียนหงอนเทาและนกกระเรียนหงอนดำญาติของมันนั้นเป็นนกกระเรียนเพียง 2สปีชีส์เท่าานั้นที่สามารถนั่งเกาะต้นไม้ได้เพราะพวกมันมีนิ้วเท้ายาวพอ นกกระเรียนหงอนเทาเป็นนกที่ไม่อพยพและพวกมันกำลังเผชิญปัญหาที่เกิดกับถิ่นที่อยู่ที่กำลังเพิ่มขึ้น

ฟลามิงโก้ (Flamingo)

ฟลามิงโก้เป็นนกที่ค่อนข้างแปลกเพราะความที่ไม่มีใครสามารถอธิบายได้ว่าทำไมพวกมันถึงยืนขาเดียว ซึ่งการสันนิษฐานที่บางคนให้ไว้นั้นคือฟลามิงโก้สามารถนอนพักร่างกายได้ครั้งละครึ่งซีก แต่การสันนิษฐานนี้ก็ยังไม่เคยถูกพิสูจน์ ฟลามิงโก้เป็นนกสีสวยซึ่งมาจากโปรตีนแคราทีนอยด์ในตะไคร่น้ำสีฟ้า-เขียวที่กินเข้าไป สีสวยๆในฟลามิงโก้ไม่เพียงแต่บอกถึงความมีสุขภาพดีอย่างเดียว แต่สีนั้นยังเป็นสิ่งดึงดูดใจเพศตรงข้ามอีกด้วย

 คาเนอร์สีทอง (Golden Conure)

คาเนอร์สีทอง (Guaruba guarouba) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าพาราเคทสีทองเป็นนกที่อาศัยอยู่ในป่าฝนที่ราบสูงของบราซิล พวกมันเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ด้วยสาเหตุมาจากการทำลายป่าไม้และความเสี่ยงสูงในการถูกจับเพื่อเอาขนสีสวยงาม คาเนอร์สีทองมีวิธีการขยายพันธุ์อันโดดเด่นในหมู่นกแก้วด้วยกัน ซึ่งก็คือ พ่อ-แม่นั้นจะมีพี่เลี้ยงช่วยในการเลี้ยงดูลูกๆ

ลอริคิทสีรุ้ง (Rainbow Lorikeet)

ลอริคิทสีรุ้ง (Trichoglossus haematodus) นั้นเป็นนกแก้วพื้นเมืองของทวีปออสเตรเลีย, อินโดนีเซียตะวันออก, ปาปัว นิวกินี, นิว คาลีโดเนีย, หมู่เกาะโซโลมอน, และวานัวตู ลอริคิทสีรุ้งเป็นนกที่หวงถิ่นมาและมันจะปกป้องรังจากศัตรูทุกขนาดอย่างไม่เกรงกลัว ลอริคิทสีรุ้งแบ่งออกเป็น 12สปีชีส์ย่อยที่มีสีสวยงามด้วยกันหมด

 ไคอิกท้องขาว (White-Bellied Caique)

ไคอิกท้องขาว (Pionites leucogaster) หรือนกแก้วท้องขาวเป็นนกที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในป่าทางใต้ของแม่น้ำอะเมซอนแห่งทวีปอเมริกาใต้เท่านั้น มันเป็นนกที่ได้ชื่อเล่นว่า “นกแก้วเต้นรำ” เพราะความที่มันชอบกระโดดหรือเต้นเวลาที่ได้ยินเสียงตบมือเป็นจังหวะ ไคอิกท้องขาวเป็นนกแก้วที่มีเสียงกระพือปีกและสังคมแปลกไปจากนกแก้วอื่นๆ โดยพวกมันนั้นจะอยู่กันเป็นฝูงประมาณ 5-10ตัวในต้นไม้ใหญ่ต้นเดียว เมื่อคุณได้เห็นไคอิกท้องขาวแล้วคุณก็อาจจะอยากได้มันมาเลี้ยงซึ่งมันก็ไม่มีปัญหาอะไรมากนอกจากเสียงที่เหมือนสัญญาณไฟไหม้เท่านั้นเองแต่นอกเหนือจากนั้นแล้ว ไคอิกท้องขาวนั้นเป็นสัตว์ที่จะเป็นเพื่อนกับคุณเป็นเวลานานมากกกว่านกแก้วอื่นๆ

นกพาราไดซ์ใหญ่ (Greater Bird-of-Paradise)

นกพาราไดซ์ใหญ่ (Paradisaea apoda) เป็นนกที่ใหญ่ที่สุดในนกสกุล Paradisaea ที่ประกอบไปด้วยสมาชิก 7สปีชีส์ ชื่อทางวิทยาศาสตร์ของนกพาราไดซ์ใหญ่แปลว่า “นกพาราไดซ์ไร้ขา” ซึ่งมีที่มาจากการขนส่งนกสตัฟฟ์ไปยุโรป โดยชาวพื้นเมืองนั้นจะขนส่งนกพาราไดซ์ใหญ่โดยตัดขาออก มันสามารถพบได้ในนิว กินีและหมู่เกาะอรูในประเทศอินโดนีเซีย นกพาราไดซ์ใหญ่นั้นอาจจะมีสีขนที่แตกต่างออกไประหว่างตัวผู้และตัวเมีย แต่โดยรวมแล้วทั้งสองเพศมีม่านตาสีเหลือและและจะงอยปากสีฟ้า

 โลรี่สีคล้ำ (Dusky Lory)

โลรี่สีคล้ำ (Pseudeos fuscata) โลรี่สีส้มคล้ำ, หรือโลรี่ตะโพกเหลืองเป็นนกที่หาพบได้ในอินโดนีเซียและปาปัวนิวกินีเท่านั้น มันเป็นนกแก้วสปีชีส์เดียวในสกุล Pseudeos โลรี่สีคล้ำนั้นอาจจะเป็นนกแก้วที่ชอบพูดคุยมากกว่านกแก้วขนาดเดียวกันอื่นๆ แต่เพราะความที่มันกินอาหารยากและเป็นเวลาเป๊ะๆนั้นทำให้ผู้คนไม่ค่อยมีไว้เลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง

 

เลิฟเบิร์ดหน้าพีช (Peach-Faced Lovebird)

เลิฟเบิร์ดหน้าพีชหรือเลิฟเบิร์ดหน้ากุหลาบ (Agapornis roseicollis) ได้ชื่อมาจากความรักที่มันมีให้แก่ผู้เลี้ยงและนกอื่นๆ เจ้านกที่มียีนกลายพันธุ์มากกว่า 12ยีนนี้มีถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีปแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ซึ่งเป็นที่ๆมันอยู่รวมกันเป็นฝูง, กินทั้งวัน, และอาบน้ำทั้งคืน เลิฟเบิร์ดหน้าพีชเป็นนกช่างพูดช่างคุย, ตื่นตัว, น่ารัก, และเป็นเพื่อนที่ดีต่อผู้เลี้ยงซึ่งทำให้มันเป็นสัตว์สัตว์เลี้ยงอันยอดเยี่ยม แต่ถ้าคุณอยากจะมีเจ้านกนี้ไว้ครอบครองแล้วล่ะก็ คุณควรจะมีไว้ 2ตัวด้วยกันเผื่อตอนที่ไม่สามารถเอาใจใส่ได้

 นกยูง (Peafowl)

นกยูงนั้นคือนกในสกุล Pavo ที่อยู่ในวงศ์ไก่ฟ้าอีกที นกยูงตัวผู้นั้นเป็นเพศที่มีสีสันลวดลายสวนงามเรียกว่า peacock, ตัวเมียนั้นมีสีน้ำตาลเทาเรียกว่า peahen, และลูกน้อยเรียกว่า peachick นกยูงนั้นเป็นสัตว์ที่ทำรังบนพื้นดินแต่นอนหลับบนต้นไม้ นกยูงนั้นแบ่งเป็น 2สปีชีส์ได้แก่นกยูงอินเดีย (Pavo cristatus) ที่เรารู้จักกันดีซึ่งพบได้ในเอเชียใต้ เจ้านกยูงอินเดียนี้ยังเป็นนกประจำชาติของประเทศอินเดียอีกด้วย อีกสปีชส์ของนกยูงนั้นได้แก่นกยูงเขียว (Pavo muticus) ที่พบได้ในพม่าตะวันออกและชวา เจ้านกยูงเขียวนี้เป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ด้วยสาเหตุมาจากการสูญเสียที่อยู่

ปลาไน???

ปลาไน หรือที่นิยมเรียกกันว่า ปลาคาร์ป (อังกฤษ: carp) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cyprinus carpio อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) เป็นปลาน้ำจืดที่เชื่อว่าเป็นปลาที่มนุษย์เลี้ยงเป็นชนิดแรกของโลกเพื่อเป็นอาหาร โดยเลี้ยงในประเทศจีนเมื่อประมาณ 2,000 ปีมาแล้ว โดยเริ่มพร้อมกับปลาทอง

เป็นปลาที่มีรูปร่างป้อม แบนข้างเล็กน้อย ส่วนหัวลาด ปากมีขนาดเล็ก มีหนวดสั้น 2 คู่ ครีบหลังค่อนข้างยาว ครีบหางเป็นเว้าแฉกลึก สีลำตัวมีสีน้ำตาลคล้ำอมทองหรือน้ำตาลอ่อน ท้องสีจาง บางตัวอาจมีสีสัน ปลาตัวผู้ในฤดูผสมพันธุ์จะมีตุ่มสิวขึ้นบริเวณใบหน้า และครีบอก ผสมพันธุ์และวางไข่ได้ทุกฤดูโดยวางติดกับพืชน้ำ

ปลาไนมีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 1.5 เมตร หนักกว่า 40 กิโลกรัม และสามารถวางไข่ได้ถึง 1 แสนฟอง ชอบอาศัยรวมเป็นฝูงในแหล่งน้ำไหลเชี่ยว และสามารถปรับตัวได้ทุกสภาพแหล่งน้ำ แต่จะไม่วางไข่ในแหล่งน้ำนิ่ง เป็นปลาพื้นเมืองของประเทศจีนตะวันตกและภูมิภาคยุโรปตะวันออก ปลาไนมีชื่อเรียกในภาษาแต้จิ๋วว่า หลีฮื้อ (จีนตัวเต็ม: 鯉魚) (ในภาษาไทยเรียกรวมกับปลาชนิดอื่นที่มีความใกล้เคียงกันว่า ปลาจีน) นิยมบริโภคด้วยการปรุงสด จัดเป็นปลาที่มีรสชาติดี เนื้อนุ่ม อร่อย และมีราคาแพง แต่ในบางภูมิภาค เช่น ออสเตรเลีย ปลาไนได้ถูกนำเข้าและถูกปล่อยลงแหล่งน้ำธรรมชาต้ จนแพร่ขยายพันธุ์กระทบต่อสัตว์น้ำพื้นเมืองเป็นเอเลี่ยนสปีชีส์ มีฉายาเรียกว่า "กระต่ายแม่น้ำ" (River Rabbit)

ในประเทศไทยถูกนำเข้าโดยชาวจีนที่เดินทางมาทางเรือ ในปี พ.ศ. 2455 เพื่อเป็นอาหาร และได้ถูกเลี้ยงครั้งแรกในพื้นที่แถบกรุงเทพมหานครและปริมณฑล


ปลาสวยงาม

เช่นเดียวกับปลาทอง ประเทศญี่ปุ่นได้พัฒนาสายพันธุ์ดั้งเดิมของปลาไน ให้เป็นปลาสวยงาม มีสีสันและรูปร่างที่สวยงามขึ้นมาเป็นระยะเวลานาน เรียกว่า ปลาแฟนซีคาร์ป (ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า 錦鯉 nichikigoi) เป็นสายพันธุ์ต่าง ๆ เช่น ซันโกกุ, โคฮากุ, ตันโจ เป็นต้น โดยมีการประกวดและทำฟาร์มเพาะเลี้ยงจนกลายเป็นวัฒนธรรมหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น เช่น เทศกาลเด็กผู้ชายที่เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ของทุกปีที่บ้านที่มีเด็กผู้ชายจะประดับด้วยธงรูปปลาคาร์ปที่หน้าบ้าน เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแรง เป็นต้น และเป็นที่รับรู้ในระดับสากลว่า ปลาคาร์ปเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งผู้ที่เลี้ยงปลาคาร์ป มักนิยมเลี้ยงรวมเป็นฝูงขนาดใหญ่ในบ่อเลี้ยงขนาดใหญ่ที่มีระบบน้ำวน มีการจัดการน้ำที่ดี ในสวนแบบญี่ปุ่น

นอกจากนี้ยังถือว่าเป็นปลาที่ได้รับการบันทึกกว่ามีอายุยืนที่สุดในโลกอีกด้วย ได้แก่ ปลาที่ชื่อ ฮานาโกะ มีอายุกว่า 250 ปีแล้ว โดยมีชีวิตอยู่ตั้งแต่ยุคเมจิจนถึงยุคปัจจุบัน

8 สุดยอดอาหารเพื่อหัวใจแข็งแรง (Top 8 Heart-Healthy Foods)

โรคหัวใจ เป็นสาเหตุการตายที่สำคัญในปัจจุบัน และมีแนวโน้มว่าจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งนี้เนื่องจาก พฤติกรรมการบริโภคของคนไทยในปัจจุบัน โดยเฉพาะในเขตเมืองใหญ่ๆ ได้ถูกอิทธิพลของสังคมตะวันตกเข้ามาครอบงำ นิยมการบริโภคอาหารประเภทฟาสต์ฟู้ด เช่น พิซซา ไก่ทอด เฟรนซ์ฟรายส์ แฮมเบอร์เกอร์ ซึ่งอาหารเหล่านี้มีไขมันในปริมาณที่สูง โดยเฉพาะไขมันอิ่มตัว และไขมันชนิด trans fat ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดโรคเส้นเลือดหัวใจตีบตัน

ผู้ป่วยโรคหัวใจ โดยเฉพาะโรคเส้นเลือดหัวใจตีบตัน ควรได้รับการดูแลเอาใจใส่ในเรื่องการบริโภคอาหารอย่างเหมาะสม เพื่อมิให้โรคหัวใจลุกลามเป็นมากขึ้น เราจึงมีอาหารที่ดีต่อหัวใจมาแนะนำค่ะ

1. ชาเขียว เป็นเครื่องดื่มที่อุดมไปด้วยสารแอนตี้ออกซิแดนท์มากมาย ที่มีประโยชน์โดยตรงในการช่วยลดคอเลสเตอรอล และลดความดันโลหิต

2. ใยอาหาร การรับประทานอาหารที่มีกากใยอาหารมากขึ้นอย่างน้อยวันละ 25-35 กรัม เช่น ข้าวกล้อง ขนมปังโฮลวีต ข้าวโอ๊ต ถั่ว และผักต่างๆ

3. น้ำผลไม้คั้นสด เริ่มวันใหม่ด้วยน้ำส้มคั้นสดสักแก้วสิคะ เพราะน้ำส้มคั้นอุดมไปด้วยกรดโฟลิกที่ช่วยลดระดับฮอโมซิสเตอิน ซึ่งเป็นกรดอะมิโนที่พบว่าสัมพันธ์กับอาการหัวใจวาย หรือลองน้ำองุ่นที่มีฟลาโวนอยด์และเรสเวอราทรอล (resveratrol) สารสำคัญจากเปลือกองุ่น ที่ช่วยยับยั้งเซลล์เม็ดเลือดแดงจับเป็นก้อน ซึ่งทำให้เกิดการอุดตัน

4. ผักตระกูลกะหล่ำ แต่ละมื้อกินผักให้มากขึ้น โดยเน้นผักประเภทกะหล่ำ เช่น กะหล่ำดาว บร็อคโคลี่ และกะหล่ำปลี เพราะมีสารแอนตี้ออกซิแดนท์ที่ดีต่อหัวใจ

5. ถั่วเปลือกแข็ง การศึกษาจากหลายแห่งรายงานว่าการรับประทานถั่วเปลือกแข็ง เช่น อัลมอนด์ พิสตาชิโอ วอลนัท ฮาเซลนัท สัปดาห์ละมากกว่า 150 กรัม ช่วยลดความเสี่ยงโรคหัวใจ หรือโรคหัวใจวายได้ 1 ใน 3 เท่า

6. ถั่วเหลือง การรับประทานถั่วเหลืองและผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง เช่น เต้าหู้ น้ำนมถั่วเหลือง ช่วยลดคอเลสเตอรอลได้

7. กระเทียม การรับประทานกระเทียมช่วยยับยั้งการจับตัวกันของเม็ดเลือดแดงที่จะไปอุดตันหลอดเลือดแดง กินวันละ 5-10 กลีบ ต่อวัน

8. กล้วย อาหารที่มีโพแทสเซียมสูง ช่วยลดความดันโลหิตได้ ฉะนั้น นอกจากกล้วยแล้ว มันเทศหรือมันฝรั่งอบ มะเขือเทศ (ซอส) โยเกิร์ต และแคนตาลูป

นอกจากรับประทานอาหารสุขภาพเหล่านี้แล้ว การออกกำลังกายสม่ำเสมอ และไม่เครียดก็ช่วยป้องกันหัวใจป่วยได้

พาราเซลซัส

พาราเซลซัส Paracelus (ค.ศ. 1493-1541)

เป็นผู้หนึ่งที่เปลี่ยนทิศทางการแพทย์สมัยใหม่ เดิมทีเขามีชื่อว่า

"ทรีโอฟราสตุส บอมบาสตุส วอน โฮเฮนเฮม" (Theophrastus Bombastus

von Hohenheim) ภายหลังได้เปลื่ยนชื่อ, เขาเป็นชาวสวิส นายแพทย์ และ

ยังเป็นนักเคมีอีกด้วย เขารู้ว่าการที่พืชสมุนไพรสามารถใช้รักษาโรคอาการ

เจ็บป่วยได้นั้น เนื่องจากสารเคมีที่อยู่ในต้นไม้นั้นเอง เขาเป็นผู้นำในการสกัด

สารส่วนสำคัญของสมุนไพรในรูปแบบที่เราเรียกว่า ทิงเจอร์ นับเป็นการปฏิวัติ

เภสัชกรรมในสมัยนั้น พาราเซลซัส ศึกษาสนใจทางพฤษศาสตร์, แร่ธาตุ

ปรัชญาว่าด้วยธรรมชาติด้วย เขาเดินทางท่องเที่ยวไปทั่ว เขาถูกให้ออกจาก

มหาวิทยาลัยในบาเซล เขาได้ตีพิมพ์หนังสือที่ว่าด้วย การวิจัยและค้นคว้าทาง

เภสัชเวท ที่ชื่อว่า " On the Virtues of Plants,Roots and Seeds"

ที่นำเสนอทั้งการทดลองส่วนตัวของเขาและการทดลองในห้องแล็ป

กล้วยไม้คล้ายหน้าลิง ??

เมื่อ เวลา 10.30 น. วันที่ 13 ก.ย. บริเวณสถานที่จัดงานมหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2554 ต.แม่เหียะ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ ผู้สื่อข่าวรายงานว่า น.ส.พิมพา ไชยยศ เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ พืชสวนโลก ได้นำกล้วยไม้  ซึ่งมีหน้าตาคล้ายลิงและรูปสัตว์ต่าง ๆ มาโชว์ ซึ่งถือเป็นหนึ่งในกล้วยไม้หลายชนิดที่จะนำมาจัดแสดงที่ออร์คิดพาวิลเลี่ยน ภายในงานมหกรรมพืชสวนโลกฯระหว่างวันที่ 9 พ.ย. 54 ถึง 15 ก.พ. 55 รวมระยะเวลาการจัดงาน 99 วัน ทั้งนี้กล้วยไม้ที่นำออกมาโชว์มีรูปร่างหน้าตาคล้ายสัตว์ต่าง ๆ ซึ่งชื่อทางวิทยา ศาสตร์คือกล้วยไม้แดร๊กคูล่า ซึ่งดอกกล้วยไม้สกุลนี้มีสีสัน รูปร่างที่มีความแปลกประหลาด น่ารัก น่าชัง คล้ายหน้าลิง หรือคล้ายหน้าปิศาจ มีทั้งหมด 123 ชนิดเป็นกล้วยไม้ท้องถิ่นแถบประเทศโคลอมเบีย เอกวาดอร์ คอสตาริกา อยู่ในระดับความสูง 1,600 เมตร จากระดับน้ำทะเล ชอบอากาศอบอุ่นและเย็น มีความชื้นสูง สามารถปลูกเลี้ยงได้ดี และเป็นที่นิยมในหมู่นักเล่นกล้วยไม้ทั่วโลกเป็นอย่างมาก.

ผงฟูทำขนมปังต่างจากเบคกิ้งโซดาอย่างไร??

ผงฟูทำขนมปัง (Baking powder) เป็นสารเคมีแห้งช่วยทำให้ขึ้นฟู ใช้ในการอบจนและดับกลิ่น มีหลายรูปแบบ โดยทั่วไปมีฤทธิ์เป็นด่าง เรียกว่า โซเดียมไบคาร์บอเนต (เบกกิ้งโซดา) และในรูปของกรด จะเป็นผนึกเกลือ กรดเกลือที่ใช้ในอุณหภูมิต่ำ ได้แก่ ครีมออฟทาร์ทาร์ แคลเซียมฟอสเฟต และ citrate ส่วนกรดเกลือที่ใช้ในอุณหภูมิสูงมักเป็นกรดอะลูมิเนียม เช่น แคลเซียมอะลูมิเนียมฟอสเฟตโดยส่วนใหญ่ baking powder ในปัจจุบันเรียกว่า double acting ซึ่งเป็นการรวมระหว่าง กรดเกลือ ซึ่งตัวหนึ่งสามารถทำปฏิกิริยาได้ที่อุณหภูมิห้อง และอีกตัวหนึ่งสามารถทำปฏิกิริยาได้ที่อุณหภูมิสูงกว่า baking powder ที่สามารถใช้ได้เฉพาะอุณหภูมิต่ำเรียกว่า single acting มีลักษณะเป็นผงสีขาว มี 2 ชนิดคือ

ผงฟู (Baking Powder) ประกอบด้วย โซเดียมไบคาร์บอเนต (sodium bicarbonate) และสารที่มีฤทธิ์เป็นกรด เช่น ครีมทาร์ทาร์ (cream of tartar, เป็นผลึกผงสีขาวทำมาจากกรดในลูกองุ่น) , โซเดียม แอซิด ไพโรฟอสเฟต (sodium acid pyrophosphate, กรดเกลือของกรด) และส่วนที่เป็นแป้งข้าวโพดเพื่อป้องกันไม่ให้สารทั้งสองสัมผัสกันโดยตรง เมื่อผงฟูโดนน้ำจะทำให้เกิดปฏิกิริยาเคมี เกิดเป็น ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ทำให้ขนมฟู ซึ่งเป็นแบบกำลังหนึ่ง ส่วนแบบกำลังสองจะมีกรด 2 ตัว และจะมีก๊าซเกิดขึ้น 2 ช่วง ในช่วงการผสมและการอบ (ผงฟูมี 2 ชนิด คือผงฟูกำลัง 1 กับผงฟูกำลัง 2)

เบคกิ้งโซดา (Baking soda) มีชื่อทางเคมีว่า โซเดียมไบคาร์บอเนต (sodium bicarbonate) ฤทธิ์เป็นด่าง จะสลายตัวเมื่อได้รับความร้อน มีผลเสียคือจะมีสารตกค้างซึ่งถ้าใช้เกินจะทำให้เกิดรสเฝื่อน เพื่อทำให้สารตกค้างหมดไปสามารถปรับได้โดยการเติมกรดอาหารลงไป เช่นนมเปรี้ยว

ผงฟู และเบคกิ้งโซดา ล้วนแต่เป็นสารที่ช่วยให้ขนมขึ้นฟู แต่ส่วนมากจะใช้ในโอกาสแตกต่างกัน เบคกิ้งโซดา มักจะใช้ในขนมที่มี โกโก้ หรือ กาแฟ เป็นส่วนผสม เพราะว่าโกโก้ และ กาแฟ มีค่าเป็นด่าง ซึ่งเบคกิ้งโซดาก็มีค่าเป็นด่าง จึงทำให้เข้ากันได้ดี อย่างไรก็ตาม เบคกิ้งโซดาจะมีจุดเสียตรงที่ว่า ถ้าใช้มากเกินไป จะทำให้ขนมมีรสเฝื่อน แต่ก็จะมีการแก้ไขได้โดยการผสมกรดลงไปในสูตรขนม เช่น โยเกิร์ต หรือ นมเปรี้ยว ผงฟู มักจะใช้ในการทำขนมเป็นส่วนใหญ่ เพราะผงฟูจะช่วนให้ขนมขึ้นฟู แต่ในอัตราที่พอควร ไม่มากเท่าโซดา ส่วนเรื่องการใช้แทนกัน ผงฟูใช้แทน เบคกิ้งโซดา ได้ แต่ เบคกิ้งโซดา ใช้แทน ผงฟูไม่ได้

การใช้งาน

ผงฟู สามารถพบในขนมปังจำพวก แพนเค้ก วาฟเฟิล และมัฟฟิน โดยทั่วไป baking powder 1 ช้อนชาสามารถทำให้ส่วนขึ้นฟูโดยใช้แป้ง 1 ถ้วยตวง ของเหลว 1 ถ้วยตวง และไข่ไก่ 1 ฟอง อย่างไรก็ตามถ้าส่วนผสมมีฤทธิ์เป็นกรดแล้วการเติม baking powder มากเกินไปจะดูเป็นการฟุ่มเฟือยและทำให้เสียรสชาติได้ ส่วนผสมที่มีฤทธิ์เป็นกรดสูงได้แก่ buttermilk น้ำมะนาว โยเกิร์ต หรือ น้ำผึ้ง
ผงฟู และเบคกิ้งโซดา ล้วนแต่เป็นสารที่ช่วยให้ขนมขึ้นฟู แต่ส่วนมากจะใช้ในโอกาสแตกต่างกัน เบคกิ้งโซดา มักจะใช้ในขนมที่มี โกโก้ หรือ กาแฟ เป็นส่วนผสม เพราะว่าโกโก้ และ กาแฟ มีค่าเป็นด่าง ซึ่งเบคกิ้งโซดาก็มีค่าเป็นด่าง จึงทำให้เข้ากันได้ดี อย่างไรก็ตาม เบคกิ้งโซดาจะมีจุดเสียตรงที่ว่า ถ้าใช้มากเกินไป จะทำให้ขนมมีรสเฝื่อน แต่ก็จะมีการแก้ไขได้โดยการผสมกรดลงไปในสูตรขนม เช่น โยเกิร์ต หรือ นมเปรี้ยว ผงฟู มักจะใช้ในการทำขนมเป็นส่วนใหญ่ เพราะผงฟูจะช่วนให้ขนมขึ้นฟู แต่ในอัตราที่พอควร ไม่มากเท่าโซดา ส่วนเรื่องการใช้แทนกัน ผงฟูใช้แทน เบคกิ้งโซดา ได้ แต่ เบคกิ้งโซดา ใช้แทน ผงฟูไม่ได้

ชนิดของผงฟู (Baking Powder)

ผงฟูกำลังหนึ่ง (Single Acting หรือ Fast Action) ผงฟูจะผลิตก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ออกมาทันทีอย่างรวดเร็ว ขณะที่ผสมกันและระหว่างที่รอเข้าอบ ดังนั้นต้องทำการผสมและอบอย่างรวดเร็ว ถ้าไม่อบทันที ขนมจะขึ้นฟูไม่ดีเท่าที่ควร
ผงฟูกำลังสอง (Double Action) เป็นผงฟูที่ผลิตก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สองขั้นคือ ในขั้นตอนการผสมส่วนหนึ่งและในขณะอบอีกส่วนหนึ่ง ปัจจุบันนิยมใช้ผงฟูชนิดนี้เพราะไม่ต้องเร่งรีบในการทำ ในการผสม และในการอบ